>>> การที่เรากระทำการอะไรลงไปสักอย่าง เราอาจมีสติปัญญาหรือไม่มีสติปัญญาพอที่จะรู้ถึงเหตุผล ว่าทำไมเราจึงกระทำไปแบบนั้น แต่การกระทำทุกอย่างก็ยังคงถูกผลักดันจากความคิดปรุงแต่ง(สังขารขันธ์) เราจึงได้ใช้ร่างกายกระทำการนั้นๆ (หรืออาจเรียกว่า “ทิฏฐิ” หรือ “ความคิดความเห็น”) เรามีความคิดความเห็นแบบไหน เราก็ทำลงไปตามนั้น และมันก็ทำตามนั้นโดยหน้าที่อย่างบริสุทธิ์ด้วย ถ้าทำอะไรโง่ๆ ก็โง่โดยบริสุทธิ์ หรือโง่แท้ๆ หรือโง่ล้วนๆ ไม่ใช่แกล้งโง่ ฉะนั้นการกระทำทางกาย ทางวาจา ที่แสดงออกมา มันสะท้อนถึงทิฏฐิของแต่ละคน (หรือจะใช้คำว่าสติปัญญาก็ได้ คือแบ่งเป็นสติปัญญาอ่อนไล่ระดับไปจนสติปัญญาบริบูรณ์) ผลที่เกิดจากการกระทำของเราทุกกรณีที่มันแย่ หรือมันไม่ได้เรื่อง ขอให้รู้ไว้เลยว่า “เพราะเราโง่เอง” ต้นเหตุของปัญหามันจึงอยู่ที่ ความโง่, อวิชชา, ความด้อยปัญญา, มิจฉาทิฏฐิ จึงต้องแก้ปัญหาที่นี่มันจึงจะจบ เพราะมันเป็นต้นเรื่อง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น