การเจริญกรรมฐาน ไม่ใช่การไปพยายามนั่งทำให้เกิดสมาธิ เราไม่ได้ขาดสมาธิ คนทุกคนมีสมาธิอยู่แล้ว เราต้องพุ่งความสนใจมาที่การ “ดูตัวเอง” เบื้องต้นก็คือดูร่างกาย และรู้เรื่องราวที่เกิดกับร่างกายทุกอย่าง จนเห็นความเป็นอนิจจังและอนัตตาของร่างกาย แค่การนั่งดูธรรมดามันก็มีสมาธิอยู่ในตัวและเป็น “สัมมาสมาธิ” ด้วย “สมาธิอย่างนี้จะเกื้อหนุนให้เกิดปัญญา” ไม่จำเป็นต้องไปมุ่งที่การนั่งทำสมาธิก่อน เพราะถ้ามันทำไม่ได้ขึ้นมาก็เสียเวลาเปล่า ดีไม่ดีก็ท้อแท้เลิกไป หรือได้แล้วมันก็เสื่อมได้อยู่ดี คนปกติทุกคน “มีสมาธิอยู่แล้ว” ไม่งั้นเรานั่งอ่านหนังสือนานสองสามชั่วโมงไม่ได้หรอก นั่งฟังครูสอนสองชั่วโมงรวดไม่ได้หรอก สมาธิเท่านี้มันเพียงพอแล้วสำหรับการเริ่มต้น มันเพียงแค่เราไม่เคยชินกับการเอาสมาธิมาใช้ “ดูและศึกษาตัวเอง” เราเคยชินแต่การเอาไปดูและศึกษาคนอื่น สัตว์อื่น หรือสิ่งอื่นๆ และเราก็รู้จักสิ่งเหล่านั้นดีกว่ารู้จักตัวเองซะอีก
---------------------------
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น