>>> เรื่องการปฏิบัติแบบอยากลัดสั้นเอาแบบเร็วๆ นี่ ไม่ใช่ว่ามันจะเป็นผลสำเร็จได้ทุกคน เพราะมันขึ้นกับพื้นฐานเก่าก่อน(Background)ของแต่ละคนด้วย อย่างสังเกตจากเรื่องของเราเองนี่ เรามีอุปนิสัยที่ชอบวิเคราะห์การกระทำของตัวเองมาตั้งแต่เด็กแล้ว (ทุกคนมีความเป็นตัวเองมาเก่าก่อน) มักจะตั้งคำถามเสมอว่าทำไมเราต้องทำไปอย่างนั้นอย่างนี้ และทบทวนการกระทำของตัวเองเป็นระยะๆ พอเข้าเรียนมหาวิทยาลัยก็สนใจศึกษาด้านชีววิทยา และจิตวิทยา เพราะอยากรู้เรื่องเกี่ยวกับชีวิต เดิมอุปนิสัยส่วนตัวก็เป็นคนดื้อภายใน อ่านหนังสือ ฟังครูสอน ฟังพ่อแม่ผู้หลักผู้ใหญ่ ไม่เถียง แต่ยังไม่เชื่อ บางอย่างแอบทำขัดแย้งด้วยซ้ำ (ขนาดไม่เข้าเรียนวิชาเศรษฐศาสตร์ เพราะรับแนวคิดแบบนั้นไม่ได้ แล้วก็พอใจจะสอบตกด้วย) เราจึงมีทักษะความเป็นนักวิทยาศาสตร์ คืออยู่บนหลักเหตุผล ช่างคิด ช่างสังเกต ฉะนั้น พอได้เห็นภาพปฏิจจสมุปบาทเป็นครั้งแรก มันก็มีพลังความคิดปรุงแต่งแรงจนทำให้เกิด “จุดเปลี่ยนทิศทางชีวิต” ได้ในทันที (เพราะมันตอบโจทย์ที่เราตั้งไว้แต่ต้น ว่าชีวิตเกิดมาทำไม อะไรดีที่สุดที่มนุษย์ควรทำ) นอกจากนั้น เรายังมีอุปนิสัยความชอบ ความไม่ชอบ เฉพาะส่วนตัวอีกมากมาย (ทุกคนก็เป็นอย่างนี้ เพียงแต่เราจะมีเวลาสังเกตตัวเองหรือเปล่า) ซึ่งเราก็ยังบอกอย่างชัดเจนไม่ได้ว่ามันติดตามมาตั้งแต่ตอนไหน แต่ก็สรุปได้แค่ว่า “มันเป็นมาเอง” นิสัยเหล่านั้นมันไม่ใช่ได้มาจากการฝึกเอาใหม่ หรือเรียนเอาใหม่ หรือได้รับอิทธิพลจากสิ่งใหม่ๆ ในชาตินี้ คำถามง่ายๆ ก็คือ ใครมาเรียนเอาโลภ เอาโกรธ เอาหลง ใหม่ในชาตินี้ หรือใครถ่ายทอดส่งต่อให้กันเป็นมรดกได้โดยตรง ????
-----------------------------
>>> พอได้ยินว่าอาจารย์ไหนสอนวิธีปฏิบัติได้แบบลัดสั้น รวดเร็ว เราก็มักอยากจะวิ่งไปหา เพราะว่า “เรามันขี้โลภ” อยากทำน้อยแต่ได้ผลมาก ไม่อยากเสียการเสียงาน ไม่อยากเสียเวลาที่จะต้องอยู่กับครอบครัว ฮึฮึ..มันน่าหัวเราะ จะมีสักกี่คนที่ประสบความสำเร็จหรือได้อะไรมาแบบง่ายๆ เราไม่รอบรู้ และไล่เรียงไปไม่ถึงต่างหากว่ากว่าเขาจะได้จะสำเร็จเขาต้องทำอะไรบ้าง เหตุปัจจัยมันมีมากมายอย่างไรบ้าง เราไม่เจียมกะลาหัวตัวเอง ไม่รู้ประมาณตัวเองว่ามีสติปัญญาของเดิมอยู่เท่าไร (ด่าตัวเองซะหน่อย)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น