>>> การออกบวชนี่ดีแท้ ไม่ต้องเบียดเบียนใคร (เพราะอยากได้หรือป้องกันตัว) และมีคนมาเบียดเบียนน้อย (เพราะไม่มีทรัพย์สมบัติ และบารมีแห่งพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์) เป็นสถานภาพที่สะดวกต่อการได้ศึกษาตัวเองมากที่สุด
>>> การตอบแทนบุญคุณพ่อแม่ไม่มีอะไรดีเท่าการบวช ถ้าพ่อแม่มีอยู่มีกินตามอัตภาพแล้ว ลูกที่ดีควรออกบวช แล้วชักนำท่านไปในทางเจริญในกุศล เพราะพ่อแม่ไม่ได้ขาดแคลนปัจจัยสี่ การหาปัจจัยสี่ ห้า หก เจ็ด... มาปรนเปรอกันมากๆ รังแต่จะทำให้ยิ่งหลง เหมือนเลี้ยงลูกด้วยท็อฟฟี่ แม้ว่าลูกจะชอบ แต่เขาจะได้รับผลคือฟันผุ และจะร้องไห้เพราะปวดฟัน สิ่งที่พ่อแม่ขาดแคลน (ท่านจะรู้ตัวหรือไม่ก็ตาม) คือความรู้ความเข้าใจธรรมะสำหรับรับมือกับชีวิตที่ต้องเจ็บป่วย แก่ชรา และเผชิญกับความตาย
>>> แม้การออกบวชจะถูกบางคนเขา ประณามหยามหมิ่น หรือไม่ชอบใจ หรือ มีอารมณ์ “รู้สึก” เสียใจ แต่ทั้งหมดจะเปลี่ยนแปลงได้ในสักวัน เพราะปุถุชนเปลี่ยนใจอยู่เนืองนิตย์ วันนี้ว่าดี พรุ่งนี้ว่าไม่ดี เอาแน่เอานอนไม่ได้ แล้วจะให้ความสำคัญกับคำพูดของปุถุชน หรือจะให้ความสำคัญกับคำพูดของพระพุทธเจ้า แต่ที่สำคัญ “ปุถุชนเหล่านั้นกราบพระพุทธเจ้า” (ปากก็สวดและพูดสรรเสริญด้วย แต่ถ้าใครทำตามพระองค์มากๆ ก็หาว่าเขาบ้า เขาโง่ ไปซะอีก เฮ้อ..เขาทำกันน่างงว่ะ)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น